அத்தியாயம் — 17
அனன்யாவின் முடிவு
“அனன்யா, உன் காதலனைக் காப்பாற்றணும்னா நீ மட்டும் இங்கே வா. இல்லையென்றால் அவனை மீண்டும் பார்க்க முடியாது!”
அந்தக் குரல் அனன்யாவின் மனதில் பயத்தை ஏற்படுத்தியது.
அவள் உடனே ஆதித்யாவைத் தொடர்புகொள்ள முயன்றாள். ஆனால் அழைப்பு இணைக்கப்படவில்லை.
பிரியாவுக்கு அழைத்தாள்.
“பிரியா, ஆதித்யா ஆபத்துல இருக்கார். நான் அவரைக் காப்பாற்றப் போகணும்.”
“அனன்யா, எங்கே போற? யார் உன்னை அழைத்தது?”
“அதைப் பிறகு சொல்றேன். நான் போயிட்டு உனக்கு அழைக்கிறேன்.”
“வேண்டாம், அனன்யா! நீ தனியா போகாதே. முதல்ல காவல்துறைக்குத் தகவல் கொடுப்போம்.”
அனன்யா சில நொடிகள் யோசித்தாள்.
“சரி. ஆனா ஆதித்யாவுக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாது.”
பிரியா உடனே அவளுடன் வருவதாகச் சொன்னாள்.
பழைய டாக்குமெண்ட் அறை
ஆதித்யா கதவைத் திறக்க முயற்சி செய்துகொண்டிருந்தான்.
“விக்ரம், இந்தக் கதவைத் திறக்க முடியுமா?”
“முயற்சி செய்றேன். ஆனா வெளியிலிருந்து பூட்டியிருக்காங்க.”
ராகவன் ஒரு மூலையில் நின்றுகொண்டிருந்தார்.
ஆதித்யா அவரைப் பார்த்தான்.
“ராகவன் சார் , இந்த சுரேஷ் யார்? என் அப்பாவுக்கும் அவருக்கும் என்ன பிரச்சினை?”
ராகவன் பெருமூச்சு விட்டார்.
“உன் அப்பாவும் சுரேஷும் ஆரம்பத்துல ரொம்ப நெருக்கமா இருந்தாங்க. இருவரும் சேர்ந்து குடும்பத் தொழிலை நடத்தினாங்க. ஆனா பணம், சொத்து விஷயத்தில் சுரேஷுக்கு பேராசை அதிகமாயிடுச்சு.”
“அதுக்காக என் அப்பாவை ஏன் எதிர்த்தார்?”
“உன் அப்பா அந்தத் தொழிலில் நேர்மையா இருக்கணும்னு நினைச்சார். அதனால சுரேஷ் செய்த தவறுகளை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தார்.”
விக்ரம் இடையில் கேட்டான்.
“அப்போ அந்த அக்ரீமெண்ட் மாற்றியது சுரேஷ்தானா?”
“ஆமாம். ஆனால் அதற்கு அவருக்கு உதவிய இன்னொருவரும் இருந்தார்.”
ஆதித்யா அதிர்ச்சியுடன் கேட்டான்.
“யார் அவர்?”
ராகவன் பதில் சொல்லும் முன் கதவுக்கு வெளியே காலடிச் சத்தம் கேட்டது.
“அந்தப் பெயரை இப்போ தெரிஞ்சுக்க வேண்டாம், ஆதித்யா. முதலில் இங்கிருந்து வெளியேறணும்.”
சுரேஷின் திட்டம்
கட்டிடத்தின் வெளியே சுரேஷ் நின்றிருந்தார்.
அவருடன் இன்னொரு மனிதரும் இருந்தார்.
“சுரேஷ், அந்த ஃபைல்களை ஆதித்யாவிடம் போயிடுச்சுன்னா நம்ம எல்லாரும் மாட்டிக்குவோம்.”
சுரேஷ் கோபத்துடன் பதிலளித்தார்.
“அதனால்தான் அவனை இங்கே அடைச்சு வச்சிருக்கேன். அந்த ஃபைல்களை வாங்காம அவனை வெளியே விட மாட்டேன்.”
“அனன்யாவை ஏன் இதுக்குள்ள இழுக்கிறீங்க?”
சுரேஷ் சிரித்தார்.
“ஆதித்யாவுக்கு அவள்தான் பலவீனம். அவளைப் பயன்படுத்தினா அவன் நிச்சயம் அந்த ஃபைல்களை கொடுத்துடுவான்.”
அந்த மனிதர் தயக்கத்துடன் கேட்டார்.
“ஆனா அவளுக்கு உண்மை தெரிஞ்சா?”
சுரேஷ் அவனைப் பார்த்தார்.
“அவளுக்கு உண்மை தெரியக் கூடாது. அதுதான் நம்ம திட்டம்.”
அனன்யாவின் வருகை
அனன்யாவும் பிரியாவும் பழைய கட்டிடத்தை அடைந்தார்கள்.
“அனன்யா, நீ இங்கேயே இரு. நான் முதல்ல உள்ளே யாராவது இருக்காங்களான்னு பார்த்துட்டு வர்றேன்.”
“இல்லை, பிரியா. ஆதித்யா உள்ளே இருக்காரு. நான் அவரைப் பார்க்கணும்.”
இருவரும் மெதுவாகக் கட்டிடத்திற்குள் சென்றார்கள்.
அங்கே ஒரு கதவு பூட்டப்பட்டிருந்தது.
அதற்குள் இருந்து ஆதித்யாவின் குரல் கேட்டது.
“அனன்யா!”
அவள் உடனே கதவின் அருகில் ஓடினாள்.
“ஆதித்யா! நீங்க உள்ளேதான் இருக்கீங்களா?”
“ஆமாம். நீ ஏன் இங்கே வந்த? உன்னை வர வேண்டாம்னு சொன்னாங்களா?”
“உங்களைத் தனியா விட்டுட்டு என்னால இருக்க முடியல.”
ஆதித்யா கவலையுடன் சொன்னான்.
“அனன்யா, உடனே அங்கிருந்து போ. இது ஆபத்தான இடம்.”
அந்த நேரத்தில் பின்னால் ஒரு குரல் கேட்டது.
“அவள் எங்கும் போக வேண்டிய அவசியமில்லை.”
அனைவரும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள்.
சுரேஷ் நின்றிருந்தார்.
நேருக்கு நேர்
“நீங்கள்தான் சுரேஷா?” என்று ஆதித்யா கதவுக்குள் இருந்து கேட்டான்.
சுரேஷ் சிரித்தார்.
“ஆமாம். உன் அப்பாவோட சொந்த சகோதரன்.”
“என் அப்பாவுக்கு என்ன நடந்தது? ஏன் எங்க குடும்பத்தைப் பிரிச்சீங்க?”
சுரேஷின் முகம் கடுமையானது.
“உன் அப்பா என்னை நம்பல. தொழிலில் எனக்குக் கிடைக்க வேண்டிய உரிமையைத் தர மறுத்தார். அதனால்தான் அவருக்கு எதிராகச் செயல்பட்டேன்.”
“அதுக்காக ஒரு குடும்பத்தையே அழிக்கலாமா?”
“உனக்கு இந்த விஷயங்கள் புரியாது, ஆதித்யா.”
அனன்யா இடையில் பேசினாள்.
“ஒருத்தரோட பேராசைக்காக இன்னொருத்தரோட வாழ்க்கையை அழிக்க உங்களுக்கு என்ன உரிமை இருக்கு?”
சுரேஷ் அவளைப் பார்த்தார்.
“நீ ரவியோட மகள்தானே? உன் அப்பாவும் இதே மாதிரிதான் பேசினார். கடைசியில் என்ன ஆனார்னு உனக்குத் தெரியுமா?”
அனன்யா கோபத்துடன் கேட்டாள்.
“எங்க அப்பா எந்தத் தப்பும் செய்யல. அவரைத் தவறானவராகக் காட்டியது நீங்கதானே?”
சுரேஷ் பதில் சொல்லவில்லை.
அந்த நேரத்தில் ஆதித்யா கதவின் அருகில் வந்து நின்றான்.
“சுரேஷ், அந்த ஃபைல்களை உங்களுக்குக் கொடுக்க மாட்டேன். என் அப்பாவுக்கு நடந்த உண்மை எல்லாருக்கும் தெரியணும்.”
சுரேஷ் கையை நீட்டினார்.
“அந்த ஃபைல்களைக் கொடு. இல்லையென்றால் உன் அம்மாவுக்கும் உனக்கும் இடையிலான இன்னொரு உண்மையைச் சொல்ல வேண்டியிருக்கும்.”
ஆதித்யா அதிர்ச்சியடைந்தான்.
“என்ன உண்மை?”
சுரேஷ் சிரித்தார்.
“உன் அம்மா அந்த இரவு நடந்த சம்பவத்தில் ஒரு சாட்சியாக மட்டும் இல்லை, ஆதித்யா. அவர் செய்த ஒரு செயல்தான் உன் அப்பாவின் வாழ்க்கையை மாற்றியது.”
ஆதித்யா தன் அம்மாவைப் பற்றி நினைத்தான்.
“என் அம்மாவைப் பற்றி எதுவும் பேசாதீங்க!”
“அப்படின்னா ஃபைல்களைக் கொடு.”
ஆதித்யா அமைதியாக நின்றான்.
பிரியாவின் துணிச்சல்
அந்த நேரத்தில் பிரியா யாருக்கும் தெரியாமல் வெளியே சென்று உதவி கேட்க முயன்றாள்.
ஆனால் சுரேஷுடன் வந்திருந்த மனிதர் அவளைப் பார்த்துவிட்டார்.
“எங்கே போற?”
பிரியா பயந்தாலும் தைரியமாகப் பதிலளித்தாள்.
“உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?”
“இங்கிருந்து வெளியே போக முடியாது.”
பிரியா பின்னால் நகர்ந்தாள்.
அந்தச் சமயத்தில் அவளுடைய போன்யிலிருந்து ஒரு அழைப்பு இணைக்கப்பட்டிருந்தது. மறுமுனையில் இருந்தவர் அவளுடைய பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
அவர் உடனே உதவிக்காகத் தகவல் அனுப்பினார்.
கடைசி ஆதாரம்
சுரேஷ் ஆதித்யாவிடம் ஃபைல்களைக் கொடுக்கும்படி மீண்டும் கேட்டார்.
ஆனால் ஆதித்யா மறுத்துவிட்டான்.
“என் அப்பா உண்மையை வெளியே கொண்டு வர நினைச்சார். அவருடைய ஆசையை நான் நிறைவேற்றுவேன்.”
அப்போது ராகவன் பேசினார்.
“சுரேஷ், இனிமேல் உங்களால் உண்மையை மறைக்க முடியாது.”
சுரேஷ் கோபத்துடன் அவரைப் பார்த்தார்.
“நீங்களும் என்னை எதிர்க்கிறீங்களா?”
“ஆமாம். இத்தனை வருஷம் நான் செய்த மிகப்பெரிய தவறு அமைதியா இருந்ததுதான்.”
ராகவன் தன்னுடைய கைப்பையிலிருந்து ஒரு சிறிய குரல் பதிவுக் கருவியை எடுத்தார்.
“நீங்க சொன்ன எல்லா விஷயங்களும் இதில் பதிவாகியிருக்கு.”
சுரேஷின் முகம் வெளிறியது.
“அதை என்னிடம் கொடு!”
அவர் ராகவனை நோக்கி முன்னேறினார்.
அந்த நேரத்தில் வெளியே காவல்துறை வாகனங்களின் சத்தம் கேட்டது.
சுரேஷ் அதிர்ச்சியுடன் சுற்றிப் பார்த்தார்.
ஆதித்யா அனன்யாவைத் தன்னருகில் நிற்கச் செய்தான்.
“இனிமேல் யாரும் உன்னைப் பயமுறுத்த முடியாது.”
அனன்யா அவனைப் பார்த்தாள்.
“எனக்கு உங்களைப் பாதுகாக்கணும்னுதான் தோணிச்சு.”
ஆதித்யா அவளுடைய கையைப் பிடித்தான்.
“எனக்கும் உன்னைப் பாதுகாக்கணும்.”
எதிர்பாராத திருப்பம்
காவல்துறையினர் உள்ளே வந்ததும் சுரேஷை விசாரிக்கத் தொடங்கினார்கள்.
ஆனால் சுரேஷ் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்.
“என்னை மட்டும் கைது செய்தால் உண்மை கிடைச்சிடும்னு நினைக்காதீங்க. இந்தக் கதையில் நான் மட்டும் இல்லை.”
ஆதித்யா அவரைப் பார்த்தான்.
“இன்னும் யார் இருக்காங்க?”
சுரேஷ் மெதுவாகத் தலையைத் திருப்பினார்.
அனைவரும் அவர் பார்த்த திசையில் திரும்பினார்கள்.
அங்கே லட்சுமி நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
ஆதித்யா அதிர்ச்சியடைந்தான்.
“அம்மா! நீங்க இங்கே எப்படி வந்தீங்க?”
லட்சுமி கண்ணீருடன் அவனைப் பார்த்தாள்.
சுரேஷ் சிரித்தார்.
“ஆதித்யா, உன் அப்பாவுக்கு நடந்த விஷயத்தில் நான் மட்டும் சம்பந்தப்பட்டவன் இல்லை. உன் அம்மாவுக்கும் அந்த உண்மையில் ஒரு பங்கு இருக்கு.”
லட்சுமி தலையைக் குனிந்தாள்.
ஆதித்யா அவளிடம் சென்றான்.
“அம்மா… இன்னும் என்னதான் மறைச்சு வச்சிருக்கீங்க?”
லட்சுமி கண்ணீருடன் அவனைப் பார்த்தாள்.
“ஆதித்யா… உன் அப்பாவைக் கடைசியா சந்தித்தபோது, அவர் என்னிடம் ஒரு டாக்குமெண்ட்க் கொடுத்தார். அதை நான் யாரிடமும் கொடுக்கக் கூடாதுன்னு சொன்னார்.”
“அந்த டாக்குமெண்ட் இப்போ எங்கே?”
லட்சுமி பதில் சொல்லாமல் தன் ஹபாக்த் திறந்தாள்.
அதற்குள் ஒரு பழைய புகைப்படமும் சிறிய சாவியும் இருந்தன.
அவள் சாவியை ஆதித்யாவிடம் கொடுத்தாள்.
“இந்தச் சாவி உன் அப்பா மறைத்து வைத்திருந்த பெட்டியைத் திறக்கும். அதுக்குள்ளதான் நம்ம குடும்பத்தைப் பிரிச்ச உண்மையான ஆதாரம் இருக்கு.”
ஆதித்யா சாவியை வாங்கிக்கொண்டான்.
ஆனால் லட்சுமி அடுத்ததாகச் சொன்ன வார்த்தை அனைவரையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது.
“அந்தப் பெட்டிக்குள்ள உன் அப்பாவோட கடைசி லெட்டர் மட்டும் இல்லை… உன் பிறப்பைப் பற்றிய ஒரு உண்மையும் இருக்கு!”
ஆதித்யா அதிர்ச்சியுடன் தன் அம்மாவைப் பார்த்தான்.
தொடரும்… ❤️
